Powrót...

Coś czuję, że już kiedyś coś podobnego pisałam...

Witam wszystkich, którzy jeszcze zaglądają na tego bloga! Wiem, wiem... Przyznaję się! Stałam się strasznie leniwa. Prawda jest taka, że ja jestem bardzo sumienna i pracowita, a także pilnuję terminów i dbam o to co robię..., ale tylko wtedy, gdy mam jakąś motywację. (Teraz zwalam winę na Was - cudowny ze mnie bloger!) Jest  mi przykro, że widziałam tylko komentarze od 3 osób, w tym od mojej przyjaciółki i agasshi (dziękuję). Jednakże wiem, że tak naprawdę to ja powinnam nad sobą pracować. Ostatnio oglądam dramę Pinocchio. I tak jak główna bohaterka, przestanę składać obietnice, których nie mogę wypełnić.  Ostatnio oglądałam mnóstwo dram, anime, nudziłam się jak mops, to nie było życie. Muszę się wziąć za siebie. Po prostu. Znienawidziłam własne życie. " Co to ma być Kasia?! Spójrz, co ty wyprawiasz! Jesteś jak żywy trup!" Takie myśli przebiegały mi przez głowę. Tak więc. POSTARAM się poprawić. Nadal nie będzie jakiegoś szału, ale wrócę do pisania.
A propos tego. Opowiadanie z Minho się tworzy! Za niedługo dostaniecie pierwszą część. Nie mam jeszcze wizji, jak to będzie przebiegać, ale mam nadzieję, że zechcecie cierpliwie zaczekać.

Dziękuję za bycie ze mną. Nawet jeśli jest to ledwo kilka osób. Niezależnie od ilości, trzeba Was cenić. Chociaż ta chyba się zwiększyła, bo minęło kilka miesięcy i nagle z 1000 wejść, zrobiło się ponad 1890. Ja... jestem naprawdę wdzięczna. :)
To koniec! Dziękuję! Czekajcie cierpliwie i...

naprawdę przepraszam...