Rozdział 11

Zbliżamy się do końca naszej historii. Mianowicie, będzie jeszcze jeden rozdział w przyszłym tygodniu oraz One Shot, dla Dilunany. Potem zaczynamy nową serię. Dlatego proszę o głosowanie w ankiecie. Na razie zrobiły to dwie osoby, ale ponawiam prośbę, ponieważ jeszcze dziś zasady głosowania zostaną zmienione (do wyboru będzie tylko 1 grupa). Radzę się pospieszyć, inaczej sama wybiorę bohatera, a chcę by była to wasza wola. Wczoraj dostałam wyniki z testów. Nawet nieźle mi poszło, a Wam? I HOPE YOU LIKE IT!


 

Rozdział 11

Zmywałam naczynia po śniadaniu, a gołąbeczki gruchały na kanapie. W pewnym momencie, z telefonu Jimina rozbrzmiała wesoła melodyjka. Chłopak wyszedł na zewnątrz szepcząc coś do słuchawki, by za niedługo wyciągnąć Maję na spacer. Jego tłumaczenia były jakieś dziwne, chaotyczne. Boi się, że mu nie pozwolę?! Przecież to jego dziewczyna! - z uśmieszkiem na ustach nuciłam piosenkę Bangtanów. Nie wiem czemu, ale Beautiful od razu podbiło moje serce. Właśnie doszłam do refrenu, gdy do moich uszu dobiegł cichy, delikatny i jakże piękny głos śpiewający razem ze mną:

You're beautiful (Jesteś piękna )

cham gwenchanji anhni uri dul (Czy nie wyglądamy razem dobrze?)
maennal ireokke ddo sangsangeul hae (Zawsze wyobrażam sobie jak)
You be with me with me (Możesz być ze mną, ze mną)

You're beautiful (Jesteś piękna)
hamggemeyon eoddeolji uri dul (Co będzie jak będziemy razem?)
maennal ireokke ddo sangsangeul hae (Zawsze wyobrażam sobie jak)
You be with me with me (Możesz być ze mną, ze mną).

Odwróciłam się. Za mną stał Jeongguk, trzymając swoje dłonie na mojej talii. Miałam coś powiedzieć, ale piosenkarz kontynuował śpiew. Tym razem zaczynając od pierwszej zwrotki.

Jesteś moją religią, więc mogę nazywać cię Jezus
Spycham na bok fakt, że nie masz chłopaka
Gdy spojrzałaś na mnie, owinęłaś się wokół mojego serca

Normalny facet jak ja nie pasuje do twoich standardów
Więc założyłem maskę "przyjaciela"
Ukrywam swoje prawdziwe uczucia, gdy jestem obok ciebie
Wsunięty do komfortowej kategorii
Każdej nocy we frustracji kopię wysoko koc
Cholera, zawsze mnie przyciągasz
Przez twoje wyrazy twarzy, nie mogę się kontrolować
Moja głowa wiruje, gdy cię obserwuję
Nurkuję w basenie pełnym piękna
Dziewczyno, tak mi dobrze
Jesteś jak Napoleon podbijający mnie w mgnieniu oka
Nadal cię oglądam
Chowając się pod postacią przyjaciela

(Tekst piosenki „Beautiful” - Bangtan Boys ze strony tekstowo.pl)

Rapując, cały czas patrzył głęboko w moje oczy, które z każdym słowem robiły się coraz większe ze zdumienia.

- D-Diana, j-ja... J-ja przepraszam, że ci nie powiedziałem, że wtedy zachowałem się jak gnój. Nie powinienem był cię ignorować. Przepraszam, ale... - Westchnął głęboko. - Ten pocałunek... to była taka chwila. Nie wiedziałem co robię. Wyglądałaś tak pięknie w świetle księżyca, a ja nie potrafiłem się powstrzymać. Potem dowiedziałem się, iż Jimin-hyung darzy cię uczuciem, nie wiedziałem jak mam się zachować. Byłem tak bardzo zazdrosny. Powoli odkrywałem swoje własne uczucia, ale było za późno. Hyung wyznał ci miłość. Stwierdziłem, że nie będę się wpychać między was. Gdy zobaczyłem, jak zachowują się Jimin – hyung i twoja przyjaciółka myślałem, że uduszę ich własnymi rękoma. W końcu byłem pewien, iż odwzajemniłaś uczucia Hyunga – słuchałam jego słów ze zdumieniem, jednocześnie skacząc w środku ze szczęścia. On coś do mnie czuje! Jejku!! Nie jestem z tym sama! Muzyk wykręcał palce. Denerwował się. Jednak w oczach mogłam dostrzec determinację. Chęć, by wreszcie mi o wszystkim powiedzieć. - Jednak jak wyszedł, dostałem sms'a, pamiętasz? - Skinęłam głową na znak potwierdzenia. Nie potrafiłam wydobyć z siebie żadnego słowa, on zaś kontynuował. - Był od Park Jimina. Wiesz co napisał? Że dostał kosza od pewnej pięknej cudzoziemki, ale wreszcie znalazł tą jedyną i żebym się nie męczył, bo już dawno ktoś na mnie czeka. Od razu zrozumiałem, że chodzi o ciebie. Ja... Ja cię kocham, Diana. A-a ty?! C-co ty do mnie czujesz? - Wreszcie! Wreszcie to powiedział! Moje serce biło jak szalone, a w brzuchu znów zebrała się zgraja motyli. Jeon czekał na odpowiedź z mojej strony, ale nie mogłam wydusić z siebie żadnego słowa, więc zrobiłam najprostszą rzecz w tej sytuacji. Zarzuciłam ręce na kark chłopaka i wpiłam się w jego usta. Na początku nic nie robił, by po chwili wręcz przejąć kontrolę. Delikatnie przygryzł moją dolną wargę. Nasze języki szalały w intymnym tańcu, a ja czułam jakbym leciała w przestworzach. Wreszcie oderwaliśmy się od siebie by zaczerpnąć powietrza. Dyszałam jak po szalonym biegu, ale byłam szczęśliwa. Moja miłość została odwzajemniona!!

- To chyba miało znaczyć, że ty mnie też? - spytał z uśmiechem Jungkook. Nic nie odpowiedziałam. Po prostu wróciłam do tego co przerwaliśmy, zwalając go na kanapę.

* * *

Minął tydzień od tamtej chwili. Jeszcze tego samego dnia mój chłopak opowiedział mi o wszystkim, co się z nim działo, gdy byłam zajęta naszymi „zespołowymi gołąbeczkami” (V&SooRa oraz Jimin&Maja).

- Tak, jak mówiłem. Nie chciałem mieszać się w sprawy twoje i Hyaunga Park. Jednak myślałem, iż nie wytrzymam.

-Niepotrzebnie się wstrzymywałeś.

- Heh. Dokładnie. Teraz już wiem. To mi wystarcza – to mówiąc, chwycił moją dłoń. Siedzieliśmy w moim pokoju na dywanie ,zwróceni do siebie twarzami, opierając się o łóżko.

- Co było dalej?

- Nic wielkiego. Tak jak mówiłem. Chodziłem niczym struty, wściekły na cały świat. Tylko twoja obecność działała na mnie uspokajająco. Dlatego tak często chłopcy zapraszali cię do nas. Nie mogli ze mną wytrzymać. Nie dziwię im się – Zaśmiałam się na te słowa. - Ważniejsze jest to, co było wcześniej. Nie wiem kiedy wszystko się zaczęło. Na pewno już przed tym pocałunkiem. Chyba... Już wiem! To była miłość od pierwszego wejrzenia!

- Miłość od pierwszego wejrzenia?! Haha, oppa!

- Nie śmiej się ze mnie!

- Nie śmieję się z ciebie! Po prostu, to mało prawdopodobne.

- Dlaczego?

- Nie mogłeś się zakochać od tak w takiej dziewczynie jak ja! Nie ma we mnie nic nadzwyczajnego! Jestem pospolita! - stwierdziłam. Mój rozmówca przesunął się w moja stronę (BARDZO BLISKO!) i szepnął do ucha:

- Jak dla mnie, jesteś jedyna w swoim rodzaju.

- Dlaczego?! - spytałam również szepcząc.

- Hyh! Because you're my!