Rozdział 9

Wybaczcie, że daję tak późno, ale mam w domu mnóstwo roboty. Wymiana pieca = nowy węgiel, który trzeba przenieść. Do tego jutro Zielone Świątki, które jak co roku obchodzimy huczną imprezą ze wszystkimi sąsiadami. Możliwe, że w tym tygodniu nie dodam już nic więcej. Nie chciałam jednak Was zostawiać bez niczego, więc oto taki krótki kawałeczek. Nic specjalnego się nie dzieje, bo gdy piszę coś na szybko, to wena omija mnie szerokim łukiem. ^^ I HOPE YPU LIKE IT!

Rozdział 9

- No! Opowiadaj! Chcę wiedzieć jak najwięcej! - Po kolacji, wieczornej toalecie i paru innych pierdółkach, siedziałyśmy w moim pokoju. To znaczy, ja siedziałam, a Majka skakała to tu, to tam podziwiając moje rzeczy. Wreszcie powiedziałam jej o Bangtanach. W życiu nie słyszałam tak głośnego i wysokiego pisku. Gorzej było, gdy dowiedziała się, że pojutrze zamierzam ją im przedstawić. Myślę, że ta trauma nie zniknie do końca mojego życia. Ta baba omal mnie nie udusiła. Do tego katowała mnie swoimi krzykami i piskami przez dobre pięć minut. Czułam się jak na froncie. Potworne przeżycie. Potem było gorzej, opowiedziałam jej o sytuacji z Kookien i Jiminem. Przez chwilę siedziała spokojnie oraz cicho.

- Masz problem. I to poważny – stwierdziła po chwili, mówiąc cichym, słabym głosem. Dopiero po chwili zrozumiałam.

- Chodzi o Jimina, prawda? Jesteś zazdrosna! - wykrzyknęłam zdziwiona. Trafiłam.

- T-to nie tak! - spojrzałam na nią wzrokiem, mówiącym: “nie pogrążaj się jeszcze bardziej”. - No, może trochę... No dobra! Tak, jestem. Zadowolona?!

- Po części.

- Jak to? - Nie nadążała za mną.

- Bo robi się z tego jakiś chory czworokącik! Brakuje jeszcze, by Jungkook zakochał się w tobie!

- Haha! Masz rację! To jakieś błędne koło. Ale koniec tematu! Może przejdźmy do tych przyjemniejszych?

- Dobry pomysł! Więc mów, co tam w Polsce?

- Haha! Mówiłam o miłych, nie katorgicznych, ale dobrze. Więc...

Rozmawiałyśmy do 3 w nocy, dopóki powieki nie ciążyły nam tak bardzo, że byłam gotowa zasnąć na dywanie, a Maja z połową ciała zwisającą z mojego łóżka i ręką wyciągniętą po chipsa. Poranek nie należał do kolorowych. Pobódka o 10! Kto to widział, w sobotę wstawać tak wcześnie! Zwlekłyśmy się na dół, by zjeść śniadanie. Potem szybkie doprowadzenie się do porządku i ruszyłysmy na zwiedzanie Seulu. Zabrałam przyjaciółkę do wszystkich miejsc, które oglądałam z Jeonggukiem, starając się choć w części mówić tak ciekawie jak on. Nawet nieźle mi szło. Na zakończenie tego pięknego popołudnia, zaciągnęłam Majkę na bubble tea i pyszne ciastko. Przyznam jednak, że nie o takie “ciacho” mi chodziło. Siedziałyśmy wygodnie w jednym z boksów. Wtem, do środka weszła grupka chłopaków. No wspaniale! Jescze ich mi tu brakowało! Całe BTS z bananami na twarzach wpadło do środka, hałasując niczym stado słoni.

- Nie odwracaj się – syknęłam do przyjaciółki.

- Dlaczego? - spytała i spojrzała za siebie. Jak zawsze mnie nie posłuchała.

Zrobiłam typowy facepalm i próbowałam się ukryć, przy okazji również moją “pszczółkę”. Niestety, skończyło się to jedynie szarpaniną, która zwróciła uwagę całego zespołu i nim się obejrzałam, przedstawiałam chłopakom moją towarzyszkę, która wpatrywała się w każdego z nich jak w obrazek. Przesiedlismy się do większego boksu, by wszyscy się pomieścili I wypadło na to, że siedziałam przy ścianie, obok mnie Jeon, na przeciwko miałam moją przyjaciółkę, a obok niej siedział Jimin. Cudownie! Zapowiada się miły wieczór! Gadaliśmy

przez następne dwie godziny. Było naprawdę fajnie, ale i tak w powietrzu czuło się napięcie. Po godzinie zauważyłam coś, co mnie ucieszyło. Wreszcie jakaś dobra wiadomość ! Jimin i Majka nie mogli oderwać się od siebie. Ta dwójka nie zwracała na nikogo uwagi. Byli całkowicie pochłonięci sobą.

- Diana, ja będę już szła. Jestem zmęczona po całym dniu szwędania się.

- A-ale jest już bardzo późno. To niebezpieczne byś sama szła do domu. Zresztą, nie trafisz beze mnie – powiedziałam niepewnie.

- Ja ją odprowadzę – zaproponował Jim.

- Noo... Nie chcę ci zajmować czasu...

- To nie problem. Więc, idziemy? - przerwał mi Jimin, zwracając się do dziewczyny obok siebie.

- Okey! - Pff! Zgodziła się bez zastanowienia! Nie wytrzymam z nią.

No i wyszli! Zostałam sama z szóstka facetów. A potem, na moje niesczęście z jednym. Mamy z Jeonggukiem do pogadania I tym razem nie odpuszczę – myślałam, opuszczając z nim wnętrze restauracji.